Υπάρχουν περιπτώσεις κατα τις οποίες το υγρό δεν θεραπεύεται με φαρμακευτική αγωγή. Ειδικά αν παρέλθει διάστημα πέρα των 3 μηνών και το υγρό αυτό δεν έχει υποχωρήσει, υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί κάποια σοβαρότερη βλάβη στο τύμπανο και στα μικρά οστάρια της ακοής με αποτέλεσμα κάποια μόνιμη βαρηκοΐα.
Οι λόγοι είναι συνήθως η ιδιαιτερότητα της ανατομίας του αυτιού, ή ύπαρξη κάποιας αλλεργίας, υπερτροφία στα κρεατάκια και η συχνότητα των λοιμώξεων. Σε αυτές τις περιπτώσεις η λύση είναι χειρουργική όπου και γίνεται μια μικρή τυμπανοτομή – καθαρισμός του τυμπάνου από το υγρό και τοποθέτηση ένα μικρό σωληνίσκου το οποίο ‘’κουμπώνει’’ στο τύμπανο και εξασφαλίζει τον αερισμό και τη φυσιολογική λειτουργία του αυτιού. Αυτό το μικροσκοπικό σωληνάκι δεν φαίνεται εξωτερικά και δεν προκαλεί καμία ενόχληση στο παιδί, παραμένει περίπου 6 μήνες με ένα χρόνο και μετά συνήθως αποβάλλεται (πέφτει) μόνο του από το αυτί χωρίς καμία παρέμβαση. Χρειάζεται παρακολούθηση για τον έλεγχο της πορείας του αυτιού μέχρι την πτώση του σωληνίσκου περίπου ανά δύο με τρεις μήνες.
